درود می فرستم به روح پرفتوح حضرت حافظ شیرازی، حضرت صایب و شهریار که اشعار زیبای شان قلب ها را شاد می کند. در زیل مزاق به رسم شاعران با این سه بزرگوار کرده ام. خداوند رحمت شان کند. اگر آن ترک دایکندی ، بدست آرد دل ما را به خال هندویش بخشم، وفا،عشق و تمنا را نه چون مهر شهریار، نه چون دلدادگی صایب نه چون حافظ که می بخشد، سمرقند و بخارا، را که شهر یار می بخشد، زگنج حق می بخشد که حافظ می بخشد ، تمام ملک پادشاه را تن بی سر و بی روح را ، به خاک گور می بخشد نه، به